Elke avond voordat ze naar bed gingen, dwong de rijke echtgenoot zijn vrouw om speciale, schone kleding aan te trekken en daarna plaats te nemen in een bad met vijf dodelijke gifstoffen. Hij was ervan overtuigd dat dit de enige manier was waarop zij een zoon zou kunnen baren. Maar op de dag van de bevalling, toen de arts de pasgeboren baby voor het eerst optilde, verstijfde hij van afschuw bij wat hij zag.
Nog voordat ze tijdens hun huwelijksnacht samen het bed deelden, stelde de miljardair zijn jonge vrouw plotseling een voorwaarde die haar het bloed in de aderen deed stollen.
— Binnen één jaar moet je mij een zoon schenken. Alleen een zoon, niets anders. En ik weet precies hoe we daarvoor kunnen zorgen.
Aanvankelijk dacht de jonge vrouw dat hij een grap maakte, maar op zijn gezicht was geen spoor van een glimlach te zien. Voor het huwelijk had hij zorgzaam, rustig en vrijgevig geleken.
Hij verhief nooit zijn stem en sprak altijd vriendelijk. Maar meteen na de bruiloft leek het alsof hij zijn masker had afgezet en er een totaal andere man tevoorschijn was gekomen.
Zacht vroeg ze:
— En wat als het een meisje wordt?
Hij keek haar met een ijskoude blik recht in de ogen.
— Dan raak je alles kwijt. Mij inbegrepen.
Er was geen weg meer terug. Ze trok bij hem in, in zijn enorme landhuis, ver verwijderd van haar ouders en vrienden. Haar echtgenoot hield al haar documenten bij zich en het personeel gehoorzaamde uitsluitend zijn bevelen.
De volgende avond nam hij haar mee naar een grote badkamer. Op de rand van het smetteloos witte bad stond een donkere bak, gevuld met een bijna zwarte vloeistof.
— Vanaf vandaag trek je iedere avond voor het slapengaan alleen schone kleding aan en baad je daarna in deze oplossing. Ze bevat de vijf gevaarlijkste gifstoffen ter wereld.
Ze zullen je niets doen zolang alles correct gebeurt, maar ze zullen ervoor zorgen dat je een zoon krijgt. Al mijn vrienden hebben hetzelfde gedaan. Het werkt gegarandeerd.
— Dat kan helemaal niet… — fluisterde de jonge vrouw angstig.
— Spreek me niet tegen, — onderbrak hij haar. — Doe gewoon wat ik zeg.
Elke avond verliep volgens hetzelfde ritueel. Ze trok een schone, lichtgekleurde pyjama aan, liep de lege badkamer binnen en wachtte tot haar man verscheen met een plastic bak vol troebele, bijna zwarte vloeistof.
Langzaam goot hij de inhoud in het badwater. Met een flauwe glimlach keek hij toe hoe zijn vrouw zich voorzichtig in het bad liet zakken.
De geur was zo sterk dat ze er duizelig van werd. Soms begonnen haar ogen te tranen. Soms kreeg ze nauwelijks adem. Maar haar echtgenoot wierp slechts kalm een blik op zijn horloge.
— Nog tien minuten. Je komt er geen seconde eerder uit.
Zwijgend zat ze in het bad, met haar armen om haar knieën geslagen, terwijl hij naast haar stond en geen moment zijn ogen van haar afwendde, alsof hij bezig was met een vreemd en gruwelijk experiment.
Zo ging het maand na maand door.
Zes maanden later bleek de jonge vrouw zwanger te zijn.
Haar man was buiten zichzelf van vreugde.
— Zie je wel? Ik zei toch dat het werkte.
Gedurende alle negen maanden van de zwangerschap dwong hij haar om de merkwaardige rituelen voort te zetten. Hij bleef volhouden dat de baby anders misschien niet geboren zou worden zoals het hoorde.
Toen brak de dag van de bevalling aan.
De echtgenoot liep zenuwachtig heen en weer door de gang van de privékliniek en herhaalde voortdurend dezelfde zin:
— Het enige wat telt, is dat het een jongen is.
Enkele uren later kwam de arts uit de verloskamer, met de pasgeboren baby in zijn armen. Hij zette slechts een paar stappen, bleef toen plotseling staan en trok lijkbleek weg.
Toen de weeën begonnen, kon de echtgenoot geen moment stilzitten. Hij was ervan overtuigd dat al zijn bizarre rituelen hadden gewerkt en zag zichzelf in gedachten al met de langverwachte erfgenaam in zijn armen.
Enkele uren later kwam de arts uit de verloskamer met de baby. Hij keek verward en zweeg enkele seconden, alsof hij niet wist hoe hij moest beginnen.
— Wie is de vader van het kind? — vroeg hij uiteindelijk.
— Dat ben ik, — antwoordde de miljardair zelfverzekerd terwijl hij naar voren stapte.
De arts keek hem langzaam aan.
— Ik heb zeer slecht nieuws.
Voorzichtig sloeg hij de deken open.
Het was inderdaad een jongen. Maar zijn rechterarm was ernstig onderontwikkeld, de vingers van zijn linkerhand waren aan elkaar vergroeid en zijn gezicht was zwaar misvormd. De baby had moeite met ademhalen en bewoog nauwelijks.
De vrouw barstte in tranen uit.
— Waarom?… Waarom is dit gebeurd?
De arts slaakte een diepe zucht.
— Tijdens de zwangerschap is de foetus blootgesteld aan uiterst giftige stoffen.
Dit kan gebeuren na langdurig contact met gevaarlijke gifstoffen of chemicaliën. We zullen alles doen wat in onze macht ligt om de baby te redden, maar veel van de schade is helaas al onomkeerbaar.
De vrouw draaide zich langzaam naar haar echtgenoot toe.
— Komt dit… door jouw baden?
De miljardair zweeg.
De arts keek eerst naar hem en daarna verbaasd naar haar.
— Welke baden?
Door haar tranen heen vertelde ze hoe haar man haar iedere avond had gedwongen urenlang in water met vijf gevaarlijke gifstoffen te liggen. Hij had haar wijsgemaakt dat dit de geboorte van een zoon zou garanderen.
De uitdrukking op het gezicht van de arts veranderde onmiddellijk.
— Begrijpt u dan niet dat dit geen oud geneesmiddel of traditionele methode is? Dit is ernstige vergiftiging van het lichaam. Hoogstwaarschijnlijk is dit de oorzaak van de zware aangeboren afwijkingen van uw kind.
Een beklemmende stilte vulde de ziekenhuiskamer.
Voor het eerst wist de echtgenoot geen woord uit te brengen.
Enkele dagen later startten de rechercheurs een officieel onderzoek.
Tijdens een huiszoeking vonden ze meerdere containers met giftige stoffen. Ook ontdekten ze notitieboeken waarin de man jarenlang pseudowetenschappelijke adviezen had verzameld over manieren om zogenaamd de verwekking van een zoon te kunnen garanderen.
In plaats van de erfgenaam van wie hij altijd had gedroomd, kreeg hij te maken met strafrechtelijke vervolging. Hij verloor zijn bedrijf en bracht de rest van zijn leven door met het besef dat hij, door zijn obsessie met een perfecte zoon, het leven had verwoest van het enige kind dat hij ooit zou krijgen.
